gelecek yıla dair
yakinmarkaj tarafýndan Dolmakalem içinde postalandý, tags: gelecek yıl, nietzche, yakınmarkaj“Harikalar ürpertici kılıklara bürünmeli; ancak bu şekilde insanların kalbinde yer edinebilirler.”(nietzche)
hayatınızda belli bir zaman ”ulan neden ben böyleyim?”diyerek isyanlarla geçer.kendine,geleceğine,geçmişine söversin…bu durumlardayken seni biri çıkarmalıdır o ruh halinden,farklılıkları göstermelidir.bunun için yaş sınırı falan da gerekmez; ne zaman ne olacağını bilmediğin bir hayat sürerken zaten sorgulamadığın bir gün bile yoktur.bir şekilde yorulmak bilmeyen bir kafanın sahibiysen eğer on yaşındayken de otuz yaşındayken de aynısındır.arayışlar içine girmek korkutur seni ve bilmek istemezsin aslında yorulan bedeninin seni daha ne kadar taşıyacağını.
belirsiz bir zaman dilimde ne olacağını bilmeden birini buyur edersin hayatına…gelmekten çekinmez ki zaten o, evet korkar bazen belki incinmekten ve incitmekten.sende yıllar geçtikçe anlamaya başlarsın.ne kadar o seni tanımasa da farkında olmadan alış-veriş başlamıştır.kimi zaman en çok ona kızarsın en çok onla eğlenirsin en çok ondan bahsetmek istersin bilirsin nasıl bir yaratık olduğunu.her insana sövecek gibi bir hali görülür onun ya da ukalalığı göze çarpar.sence?hiç de öyle değildir!yılları saysan eline avuç avuç günler dolar.her gününü yaşamışındır öyle biri değildir ki o,yanlış anlaşılmıştır.tanırsın sesini, uzaklardan gelse bambaşka bir tonda.hayat o kadar işlemiştir onu defalarca dakikalarına, ilk kez birine yürekten bağlanırsın.bekleyeceklerin neler olabilir?yanı başında kalsın istersin hiç gitmesin..herkesin yolculuklarının zamanı vardır.onun da beyni yorulmaz ama bedeni yorulur böyleyken.bazıları eleştirirken sen zarar gelmesin diye düşünürsün.zordur…anlarsın herkesten fazla tıpkı kendini anladığın gibi yargılamazsın gidişini.işte hal böyleyken güçlü bir eyvallah demek istersin.içinden geçendir bu.
bilirsin hayat herkesi yorar seni de gitmek zorunda bıraktığı gibi.
